Αποχωρείτε από τον ιστότοπο Lundbeck.com/gr

Έχετε επιλέξει να επισκεφθείτε έναν άλλο ιστότοπο της Lundbeck ή έναν ιστότοπο τρίτου μέρους, ο οποίος παρέχεται ως υπηρεσία σε εσάς. Η Lundbeck δεν ελέγχει περιεχόμενο σε ιστότοπους τρίτων και δεν μπορεί να προβεί σε δηλώσεις σχετικά με την ακρίβεια των πληροφοριών σε κάθε ιστότοπο που επισκέπτεστε. Η Lundbeck δεν είναι υπεύθυνη για την πολιτική απορρήτου οποιασδήποτε ιστοσελίδας τρίτων. Σας ενθαρρύνουμε να διαβάσετε την πολιτική απορρήτου κάθε ιστότοπου που επισκέπτεστε.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΤΕ ΣΤΟΝ ΙΣΤΟΤΟΠΟ ΤΗΣ

ΑΚΥΡΩΣΗ

Ημικρανία

Κατανοώντας την Ημικρανία

Η ημικρανία είναι μία σοβαρή κεφαλαλγία που συνήθως εμφανίζεται μαζί με άλλα συμπτώματα, δημιουργώντας μεγάλη δυσκολία στην καθημερινότητα του ατόμου.

Ημικρανία

Η ημικρανία είναι μία συνηθισμένη κατάσταση που συνδέεται με ισχυρή κεφαλαλγία.1 Μερικοί άνθρωποι παρουσιάζουν επίσης συμπτώματα γνωστά ως «αύρα», όπως προσωρινές διαταραχές της όρασης ή άλλων αισθήσεων.1


Τα άτομα με ημικρανία συχνά περιγράφουν  «παράγοντες πρόκλησης», που αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης μιας ημικρανίας. Παραδείγματα τέτοιων παραγόντων περιλαμβάνουν ορμονικές αλλαγές στις γυναίκες (όπως αλλαγές που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως), έκθεση σε έντονο φως, έλλειψη ύπνου, πείνα ή αφυδάτωση και στρες.2 Ωστόσο, επεισόδια ημικρανίας μπορεί να εμφανιστούν και χωρίς προφανή λόγο.3

 

Κάθε άτομο βιώνει την ημικρανία διαφορετικά. Ορισμένοι μπορούν να τη διαχειριστούν χωρίς βοήθεια, ενώ για άλλους μπορεί να απαιτείται αγωγή.1,3

 

Δεδομένα για την Ημικρανία

Η ημικρανία είναι μία σοβαρή κεφαλαλγία, που δημιουργεί μεγάλη δυσκολία στην καθημερινότητα του ατόμου. Μερικοί άνθρωποι εμφανίζουν επίσης συμπτώματα γνωστά ως «αύρα», δηλαδή παροδικές διαταραχές όρασης ή άλλων αισθήσεων, όπως το να βλέπουν λάμψεις φωτός, τυφλές κηλίδες ή αίσθημα τσιμπήματος ή μούδιασμα.1,2

Τα επεισόδια της ημικρανίας επιδεινώνονται ακόμα και από καθημερινές δραστηριότητες, όπως μια βόλτα ή η ανάβαση σκάλας.1 Ένα άτομο με ημικρανία μπορεί να αισθανθεί ναυτία και να είναι εξαιρετικά ευαίσθητο στο φως και τον ήχο.1

Συμπτώματα τησ ημικρανιας

Υπάρχουν δύο κύριοι υποτύποι ημικρανίας: χωρίς αύρα και με αύρα.1

 

  • Ημικρανία χωρίς αύρα: μέτρια έως σοβαρή, παλλόμενη κεφαλαλγία, συνήθως από τη μία πλευρά του κεφαλιού (και συνήθως προς τα εμπρός), που διαρκεί τουλάχιστον μερικές ώρες και πιθανώς μέχρι και τρεις ημέρες.1 Η κεφαλαλγία επιδεινώνεται λόγω καθημερινών δραστηριοτήτων, όπως περπάτημα ή ανάβαση σκάλας.1 Ένα άτομο με ημικρανία μπορεί να αισθανθεί ναυτία και να είναι εξαιρετικά ευαίσθητο στο φως και τον ήχο.1
  • Ημικρανία με αύρα: κεφαλαλγία μαζί με σειρά διαταραχών της όρασης, όπως λάμψεις φωτός, σχέδια ζιγκ-ζαγκ ή τυφλές κηλίδες.1,3 Επίσης, η κεφαλαλγία μπορεί να συνοδεύεται από μούδιασμα ή τσιμπήματα στην παλάμη, το χέρι ή το πρόσωπο.1,3 Λιγότερο συχνά, η αύρα σχετίζεται και με δυσκολία στην ομιλία.1 Τα συμπτώματα της αύρας μπορεί να διαρκέσουν από 5 λεπτά έως μία ώρα και συνήθως ξεκινούν πριν την κεφαλαλγία.1

 

Ώρες (ή ακόμα και μέρες) πριν και μετά από το επεισόδιο ημικρανίας, ένα άτομο μπορεί να εμφανίσει συμπτώματα όπως κόπωση, δυσκολία συγκέντρωσης ή δυσκαμψία του αυχένα.1

 

Άτομα με πολύ συχνά επεισόδια ημικρανίας, με πονοκεφάλους για 15 ή περισσότερες ημέρες τον μήνα και συμπτώματα ημικρανίας σε τουλάχιστον 8 από αυτές τις ημέρες, θεωρείται ότι πάσχουν από χρόνια ημικρανία.1

1.3 δις

 άνθρωποι υποφέρουν από ημικρανίες.3

~ 20%

των ανθρώπων με ημικρανία έχουν συμπτώματα αύρας.2

~ 40%

των ανθρώπων με ημικρανία έχουν συμβουλευτεί γιατρό.6

Επιδημιολογία και επιβάρυνση

 

Σε παγκόσμιο επίπεδο, 1,3 δισεκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν από ημικρανίες, καθιστώντας την πάθηση μία εκ των πιο συνηθισμένων στον κόσμο.4 Η ηλικιακή ομάδα που είναι πιο επιρρεπής σε ημικρανίες είναι από 35 έως 39 ετών, με τις γυναίκες να έχουν διπλάσια πιθανότητα σε σχέση με τους άντρες.5 Περίπου το 20% των πασχόντων από ημικρανία εμφανίζουν συμπτώματα αύρας.3

 

Σύμφωνα με μια έρευνα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), άτομα με ημικρανία ή άλλους σοβαρούς πονοκεφάλους χάνουν κατά μέσο όρο 7 ημέρες εργασίας ή δραστηριοτήτων ετησίως, λόγω της κατάστασής τους.6 Επιπλέον, άτομα με χρόνια ημικρανία χάνουν περίπου τριπλάσιο αριθμό ημερών, μη όντας σε θέση να διεκπεραιώσουν τις κανονικές τους δραστηριότητες, σε σχέση με εκείνα που υποφέρουν περιστασιακά.7

 

Τα άτομα με ημικρανία μπορεί να εμφανίσουν και άλλα προβλήματα πέρα από τα επεισόδια ημικρανίας, όπως χαμηλή ενέργεια και προβλήματα συναισθηματικής ή ψυχικής υγείας.8

Δεδομένα για την Ημικρανία

Η ηλικιακή ομάδα που είναι πιο επιρρεπής σε ημικρανίες είναι από 35 έως 39 ετών.4

Τα άτομα με ημικρανία χάνουν κατά μέσο όρο 7 ημέρες εργασίας ή δραστηριοτήτων ετησίως.5

Οι άνθρωποι που ανησυχούν ότι αυτοί ή οι αγαπημένοι τους εμφανίζουν συμπτώματα ημικρανίας πρέπει να συμβουλευτούν τον γιατρό τους

Διάγνωση και φροντίδα

Η ημικρανία διαγιγνώσκεται με βάση το ιστορικό των πονοκεφάλων του ατόμου (συμπεριλαμβανομένης της συχνότητας εμφάνισης και αν ο πόνος είναι μέτριος έως σοβαρός, παλλόμενος και μόνο από τη μία πλευρά του κεφαλιού), το αν έχουν παρατηρηθεί παράγοντες πρόκλησης και το αν έχουν υπάρχουν άλλα σωματικά συμπτώματα.3 Είναι συχνά χρήσιμο για το άτομο να κρατά ημερολόγιο καταγραφής πονοκεφάλων, ώστε να βοηθήσει τον γιατρό στην ορθή διάγνωση.3

 

Προσαρμογές στον τρόπο ζωής, όπως τακτικά γεύματα και επαρκής ύπνος, μπορεί να βοηθήσουν στην αποφυγή παραγόντων πρόκλησης και στη μείωση της συχνότητας των ημικρανιών.3 Μπορεί να ληφθεί αγωγή κατά τη διάρκεια μιας ημικρανίας, με στόχο τη μείωση της έντασής της (οξεία θεραπεία), αλλά και σε διαρκή βάση με στόχο την αποτροπή μελλοντικού επειοδίου (προληπτική θεραπεία).3,9 Ωστόσο, σύμφωνα με μελέτη που διήρκεσε 30 χρόνια σε άτομα που έπασχαν από ημικρανία, μόνο το 40% των ερωτηθέντων συμβουλεύτηκε γιατρό και μόνο το 60% περίπου έκανε χρήση αγωγής οποιουδήποτε είδους.10


Η καλή διαχείριση της ημικρανίας είναι σημαντική γιατί η υπερβολική χρήση φαρμάκων μπορεί να οδηγήσει σε νέο πονοκέφαλο ή και να επιδεινώσει έναν υπάρχοντα, κατάσταση που ονομάζεται «κεφαλαλγία από υπερβολική χρήση φαρμάκων».1

 

  1. Headache Classification Committee of the International Headache Society (IHS). The International Classification of Headache Disorders, 3rd edition. Cephalalgia. 2018;38(1):1–211.
  2. Pavlovic JM, Buse DC, Sollars CM, Haut S, Lipton RB. Trigger factors and premonitory features of migraine attacks: summary of studies. Headache. 2014;54(10):1670–1679.
  3. Weatherall MW. The diagnosis and treatment of chronic migraine. Ther Adv Chronic Dis. 2015;6(3):115–123.
  4. GBD 2017 Disease and Injury Incidence and Prevalence Collaborators. Global, regional, and national incidence, prevalence, and years lived with disability for 354 diseases and injuries for 195 countries and territories, 1990–2017: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2017. Lancet. 2018;392(10159):1789–1858
  5. GBD 2016 Headache Collaborators. Global, regional, and national burden of migraine and tension-type headache, 1990–2016: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2016. Lancet Neurol. 2018;17(11):954–976.
  6. Alonso J, Petukhova M, Vilagut G, Chatterji S, Heeringa S, Üstün TB, et al. Days out of role due to common physical and mental conditions: results from the WHO World Mental Health surveys. Mol Psychiatry. 2011;16(12):1234–1246.
  7. Adams AM, Serrano D, Buse DC, Reed ML, Marske V, Fanning KM, et al. The impact of chronic migraine: the Chronic Migraine Epidemiology and Outcomes (CaMEO) Study methods and baseline results. Cephalalgia. 2015;35(7):563–578
  8. Raggi A, Giovannetti AM, Quintas R, D’Amico D, Cieza A, Sabariego C, et al. A systematic review of the psychosocial difficulties relevant to patients with migraine. J Headache Pain. 2012;13(8):595–606.
  9. National Institute for Health and Care Excellence (NICE). Headaches in over 12s: diagnosis and management. Clinical guideline. 2012. Available from: http://nice.org.uk/guidance/cg150 [accessed 15 October 2019].
  10. Merikangas KR, Cui L, Richardson AK, Isler H, Khoromi S, Nakamura E, et al. Magnitude, impact, and stability of primary headache subtypes: 30 year prospective Swiss cohort study. BMJ. 2011;343:d5076.

  1. Headache Classification Committee of the International Headache Society (IHS). The International Classification of Headache Disorders, 3rd edition. Cephalalgia. 2018;38(1):1–211.
  2. Weatherall MW. The diagnosis and treatment of chronic migraine. Ther Adv Chronic Dis. 2015;6(3):115–123.
  3. GBD 2017 Disease and Injury Incidence and Prevalence Collaborators. Global, regional, and national incidence, prevalence, and years lived with disability for 354 diseases and injuries for 195 countries and territories, 1990–2017: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2017. Lancet. 2018;392(10159):1789–1858.
  4. GBD 2016 Headache Collaborators. Global, regional, and national burden of migraine and tension-type headache, 1990–2016: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2016. Lancet Neurol. 2018;17(11):954–976. 
  5. Alonso J, Petukhova M, Vilagut G, Chatterji S, Heeringa S, Üstün TB, et al. Days out of role due to common physical and mental conditions: results from the WHO World Mental Health surveys. Mol Psychiatry. 2011;16(12):1234–1246.
  6. Merikangas KR, Cui L, Richardson AK, Isler H, Khoromi S, Nakamura E, et al. Magnitude, impact, and stability of primary headache subtypes: 30 year prospective Swiss cohort study. BMJ. 2011;343:d5076.

Περισσότερα νέα από τη Lundbeck

Αυτή είναι η Lundbeck

Εξειδικευμένη φαρμακευτική εταιρεία, που εστιάζει αποκλειστικά στις νόσους του εγκεφάλου. 

Έρευνα και Ανάπτυξη 

Η Έρευνα και Ανάπτυξη (R&D) νέων και βελτιωμένων θεραπειών είναι ο πυρήνας της δράσης μας.

Βιωσιμότητα

Η Lundbeck τηρεί τη δέσμευσή της για βιωσιμότητα μέσω της ισχυρής στρατηγικής της.