Psychiatria

Zaburzenia lękowe stanowią grupę powszechnych zaburzeń psychicznych, często związanych z dużym poziomem cierpienia i zaburzeń funkcjonowania i istotnie ograniczających jakość życia.

Zaburzenia lękowe stanowią grupę powszechnych zaburzeń psychicznych, często związanych z dużym poziomem cierpienia i zaburzeń funkcjonowania i istotnie ograniczających jakość życia.

Informacje ogólne

Lęk jest normalną odpowiedzią na stres, groźbę, zmartwienie. Jednak, gdy jest bardzo nasilony, uporczywy i nieadekwatny do wywołujących go okoliczności można już mówić o zaburzeniu lękowym.

Wyróżnia się rozmaite rodzaje zaburzeń lękowych, na przykład uogólnione zaburzenie lękowe, fobię społeczną, zaburzenie lękowe z napadami lęku i zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. Poprzez wpływ na nastrój, myślenie i zachowanie pacjenta, zaburzenie lękowe może istotnie upośledzać codzienne funkcjonowanie w domu, pracy, szkole czy sytuacjach towarzyskich.

Przyczyną zaburzeń lękowych są zaburzenia równowagi określonych związków chemicznych w mózgu. Czynniki bezpośrednio odpowiedzialne za te zmiany nie są znane, wiadomo jednak, że w warunkach ekspozycji na określone stresory biologiczne i społeczne ryzyko zachorowania na zaburzenia lękowe rośnie.

Objawy

Do typowych objawów zaburzeń lękowych należą uczucie strachu, wewnętrznego napięcia, rozdrażnienia i trudności w koncentracji, a także takie objawy somatyczne, jak suchość w ustach, zawroty głowy, zwiększone napięcie mięśni, wzmożona potliwość i uczucie kołatania serca. Objawy mogą różnić się u poszczególnych chorych, wszystkie jednak istotnie upośledzają codzienną sprawność. Pacjent może równocześnie cierpieć na więcej niż jedno zaburzenie lękowe, czasem niezależnie od innych zaburzeń nastroju, na przykład depresji (tak zwana współchorobowość).

  • Uogólnione zaburzenie lękowe charakteryzuje się nieswoistym lękiem, że coś niepożądanego może się zdarzyć. Przesadne, niekontrolowane zamartwianie się, lęk i uczucie napięcia, wraz z takimi objawami somatycznymi, jak suchość w ustach, zimne, lepkie dłonie, potliwość i zawroty głowy stanowią typową symptomatologię tego zaburzenia.
  • Fobia społeczna – lęk przed sytuacjami społecznymi prowadzący do ich unikania. Pacjent boi się, że zachowa się w sposób zawstydzający, upokarzający.
  • Zaburzenie lękowe z napadami lęku (zaburzenie paniczne) polega na występowaniu nagłych napadów bardzo silnego panicznego lęku. Do typowych objawów należą także takie fizykalne przejawy lęku, jak wzmożona potliwość, różne bóle, bóle głowy, nudności, uczucie przyspieszonego bicia serca i suchość w ustach. 
  • Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne związane jest z obecnością narzucających się, natrętnych, niechcianych myśli (obsesje), często prowadzących do nieuzasadnionych obaw dotyczących na przykład czystości, czynności fizjologicznych lub stanu zdrowia pacjenta. W odpowiedzi na te obawy chorzy przeprowadzają specjalne rytuały (kompulsje), w tym obejmujące uporczywe pranie, sprzątanie, kąpanie się, ciągłe sprawdzanie i upewnianie się lub przestrzeganie ścisłej diety.

Dane statystyczne

Rozpowszechnienie zaburzeń lękowych w populacji ogólnej szacuje się na między 5 i 7%, natomiast aż prawie 30% osób zachoruje na zaburzenie lękowe przynajmniej raz w życiu1. W 2004 roku ponad 28 milionów ludzi na świecie chorowało na zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, a ponad 30 milionów na zaburzenie lękowe z napadami lęku2.

Zaburzenia lękowe dotyczą zarówno mężczyzn, jak i kobiet na całym świecie, jednak obciążenie chorobą jest zwykle większe u kobiet niż u mężczyzn3.

Rozpoznawanie i leczenie

Skuteczne opanowanie objawów zaburzeń lękowych można osiągnąć poprzez zastosowanie różnych metod leczniczych, niezależnie od tego, wsparcie rodziny i przyjaciół jest wartościowe na każdym etapie choroby.

Aby rozpoznać zaburzenie lękowe lekarz powinien zebrać wywiad dotyczący objawów, codziennego funkcjonowania i rodzinnego występowania zaburzeń psychicznych. Badanie somatyczne pozwoli dodatkowo wykluczyć inne potencjalne przyczyny lęku. Po potwierdzeniu diagnozy zaburzeń lękowych, powinno się rozważyć z lekarzem różne sposoby leczenia, z uwzględnieniem leków, psychoterapii, wsparcia społecznego, ćwiczeń fizycznych, technik relaksacyjnych i autogennych.

We wszystkich przypadkach niezbędne jest zasięgnięcie opinii specjalisty.

Piśmiennictwo

1. Baldwin, D.S. and Hirschfeld, R. M. A. (2005). Fast Facts: Depression, 2nd edn. Health Press,Oxford,UK.

2. World Health Organization (2004). Prevalence for Selected Causes in WHO Regions, 2004. http://www.who.int/healthinfo/global_burden_disease/PREV6%202004.xls. Accessed 16/09/11.

3. World Health Organization (2004). The Global Burden of Disease. 2004 Update. http://www.who.int/healthinfo/global_burden_disease/2004_report_update/en/index.html.Accessed%2016/09/11

Poradnik

Poradniki na temat zaburzeń lękowych zawierające podstawowe informacje na temat tej choroby. Można znaleźć też odpowiedzi na najczęściej zadawane przez pacjentów pytania. 

Czytaj więcej...

Cookie Policy
Wyjście ze strony www.lundbeck.pl