Διπολική διαταραχή I

Η διπολική διαταραχή Ι είναι μία χρόνια ψυχιατρική πάθηση, που προκαλεί αναπηρία και χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια μανίας και κατάθλιψης ή ένα συνδυασμό των δύο αυτών καταστάσεων.

Η διπολική διαταραχή Ι γενικά
Η Διπολική Διαταραχή I είναι ένα υπότυπος της διπολικής διαταραχής – μία σοβαρή ψυχική νόσος, που παλαιότερα ονομαζόταν μανιοκαταθλιπτική ψύχωση. Χαρακτηρίζεται από περιόδους παθολογικών μεταβολών στη διάθεση, που μπορεί να είναι μανιακής φύσεως, καταθλιπτικής ή συνδυσμός των δύο (δηλ., ταχείες μεταπτώσεις μεταξύ κατάθλιψης και μανίας). Αυτές οι έντονες συναισθηματικές καταστάσεις συχνά οδηγούν σε προβλήματα στην καθημερινή λειτουργικότητα, διαταραχές στις προσωπικές σχέσεις και απόπειρες αυτοκτονίας. Το πρώτο μανιακό επεισόδιο, που είναι απαραίτητο για να τεθεί η διάγνωση της διπολικής διαταραχής Ι, συχνά έπεται ενός ή περισσοτέρων καταθλιπτικών επεισοδίων.
Δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο αίτιο για τη διπολική διαταραχή, αλλά οι βιολογικοί, ψυχολογικοί και κοινωνικοί παράγοντες θεωρείται ότι από κοινού συμβάλλουν, προκαλώντας χημικές μεταβολές στον εγκέφαλο.

Συμπτώματα
Οι άνθρωποι με διπολική διαταραχή I μπορεί να βιώνουν ασυνήθιστα έντονες συναισθηματικές καταστάσεις που εμφανίζονται σε περιγεγραμμένες χρονικές περιόδους, που ονομάζουμε ‘επεισόδια’.
Μία κατάσταση παθολογικής ευφορίας ή διέγερσης καλείται μανιακό επεισόδιο και συνοδεύεται από αυξημένη ενεργητικότητα και δραστηριότητα. Το επεισόδιο αυτό αποτελεί καθοριστικό στοιχείο της διπολικής διαταραχής I.1 Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν διογκωμένη αυτοεκτίμηση και φυγή ιδεών, μειωμένη ανάγκη για ύπνο, υπερβολική φλυαρία και μία τάση για παρορμητική και απερίσκεπτη συμπεριφορά.
Tα μανιακά επεισόδια μπορεί να εναλάσσονται με παρατεταμένα επεισόδια κατάθλιψης, κατά τη διάρκεια των οποίων υπάρχει πεσμένη διάθεση και μειωμένη ενεργητικότητα και δραστηριότητα. Μπορεί επίσης να υπάρχουν ‘μικτά’ επεισόδια, όπου η κατάθλιψη και η μανία συνυπάρχουν την ίδια μέρα, με το άτομο να μεταπίπτει πολύ σύντομα από τη μία κατάσταση στην άλλη.

Στατιστικά στοιχεία
Η διπολική διαταραχή προσβάλλει περισσότερους από 30 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως, και συγκαταλέγεται μεταξύ των 20 νοσημάτων που προκαλούν τη μεγαλύτερη αναπηρία.2 Έως 2% των ευρωπαίων πολιτών θα εμφανίσουν διπολική διαταραχή κάποια χρονική στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής τους, εκ των οποίων περίπου οι μισοί θα αναπτύξουν διπολική διαταραχή Ι.3,4
Η διπολική διαταραχή I είναι εξίσου συχνή σε άνδρες και γυναίκες και προσβάλλει ανθρώπους όλων των κοινωνικών ομάδων και εθνικοτήτων.3 Ο κίνδυνος εμφάνισης διπολικής διαταραχής είναι υψηλότερος σε νεαρούς ενήλικες με τουλάχιστον τις μισές περιπτώσεις να ξεκινούν πριν την ηλικία των 25.5
Οι άνθρωποι με διπολική διαταραχή Ι διατρέχουν σημαντικό κίνδυνο να αναπτύξουν ταυτόχρονα και άλλες διαταραχές (που καλούνται ‘συννοσηρές’). Η πρόσφατη έρευνα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ‘Πρωτοβουλία Έρευνας για την Παγκόσμια Ψυχική Υγεία’3 διαπίστωσε ότι τα δύο τρίτα των ανθρώπων με διπολική διαταραχή, υπέφεραν επίσης από αγχώδεις διαταραχές και περισσότεροι από το ένα τρίτο αντιμετώπιζαν κάποια διαταραχή χρήσης ουσιών. Παρά τις σοβαρές αυτές επιπτώσεις, τα άτομα με διπολική διαταραχή που λαμβάνουν θεραπεία για την κατάστασή τους είναι λιγότερα από τα μισά.3
Αναζήτηση διάγνωσης και θεραπείας
Δεν υπάρχει ίαση για τη διπολική διαταραχή Ι, αλλά λαμβάνοντας αποτελεσματική θεραπεία οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να αποκτήσουν καλύτερο έλεγχο των συναισθηματικών τους μεταπτώσεων και των συνοδών συμπτώματων.
Ο γιατρός θέτει τη διάγνωση της διπολικής διαταραχής ζητώντας από τους ασθενείς να περιγράψουν τα συμπτώματά τους. Η θεραπεία για τη διπολική διαταραχή Ι θα πρέπει να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τόσο τα μανιακά, όσο και τα καταθλιπτικά συμπτώματα, όπως επίσης τα μικτά επεισόδια και τις καταστάσεις ταχείας εναλλαγής συμπτωμάτων. Είναι επίσης σημαντικό να προλαμβάνει κανείς την επανεμφάνιση των επεισοδίων. Η θεραπεία για τη διπολική διαταραχή I συνήθως περιλαμβάνει τη χρήση φαρμακευτικών σκευασμάτων σε συνδυασμό με ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις, όπως η γνωσιακή θεραπεία.
Η διπολική διαταραχή I είναι μία σοβαρή ψυχική διαταραχή και η επαγγελματική βοήθεια στην αντιμετώπισή της είναι πολύ σημαντική.

Βιβλιογραφικές πηγές
1. American Psychiatric Association. Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fourth Edition, Text Revision, DSM-IV-TR. Washington, DC: 2000.
2. World Health Organisation. The global burden of disease. 2004 update. www.who.int/healthinfo/global_burden_disease/2004_report_update/en/index.html. Accessed 06/09/11.
3. Merikangas KR, Jin R, He JP, et al. Prevalence and correlates of bipolar spectrum disorder in the world mental health survey initiative. Arch Gen Psychiatry 2011; 68 (3): 241–251.
4. Pini S, de Queiroz V, Pagnin D, et al. Prevalence and burden of bipolar disorders in European countries. Eur Neuropsychopharmacol 2005; 15 (4): 425–434.
5. Kessler RC, Berglund P, Demler O, et al. Lifetime prevalence and age-of-onset distributions of DSM-IV disorders in the National Co-morbidity Survey Replication. Arch Gen Psychiatry 2005; 62 (6): 593–602.

Έξοδος από το lundbeck.gr